Przejdź do treści
Czytanie

moja

Od siebie
poezja niesie nadzieję rozsiewa prawdę na gruncie grzech jak chwast niszczy ją każdym dniem z brakiem sił idzie dalej przez dzień śni nocą sen zaległych wspomnień pod powieki wciska obraz czasów dziecięcych trosk i uniesień ponad smak gorzki jak piołun na ból na stan zapomnienia złych szemranych dłoniach co niszczą sumienie i piękne myśli w głowie poezja ach co za słowa co za nimi się chowa
121 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

1 online · Artur83

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.