nie wrzucaj chleba do kosza bo będziesz Go szukał świat się skurczył a zło zakwitło w sercu ziarno miłości usycha woda życia zatruła sumienia wymierają nadzieje na lepsze dni płynął szybciej niż zwykle udajemy że się kochamy noce mokre od braku sensu zatapiam się w sobie jak ołów paruję w przestrzeń która niknie umieram tutaj na nieurodzaju