zapomniałem że żyję ubieram chwile jak mnie ubierano szary płaszcz chowam pod płaszczem lęk pokazuję twarz nie tą prawdziwą całkiem inną całujcie mnie w najgłębsze ujście teraz gdy deszcz rozpuszczam myśli chłonę wilgotne podniecenie obok ciebie odpoczywam wmasuj we mnie siebie niech na sekundę odejdzie lęk przed świtem kieratem dnia