po cudownej nieprzespanej nocy rano mówiłaś że kochasz wraz z obiadem przestajesz odwracasz twarz nie patrzysz w oczy mówisz nienawidzę masz błędne oczy zmarszczki odliczają czas w sercu kamienie kruszą miłość odchodzę daleko nie szukaj nie pytaj nie błądź odnajdę szczęśliwy dom usiądę na progu by spocząć dość krytyki złudnych słów dość przeprosin by dalej krzywdzić rano mówiłaś że kochasz wraz z obiadem przestajesz wystarczy mi