po podłodze zabawkę turla życie wywraca oczami wywrócone na lewą stronę zaciska spokój w małej dłoni wyciszone zmysły usypia obrażone omija przystanki autobusowe wąskie stalowe bramy ponurych kamienic rozpalony ogień papieros płonie rzucona w eter zapałka opada lekko na chodnik pełen piasku papierków gaśnie w psich odchodach zanurza się w dniu pełnym gwiazd takich jak ono