w parku na ławce dojrzewałem dobrze było mam lecz zmieniłaś kilka spraw jesienna niepogoda wdarła się pomiędzy nas ostatni raz ostatni pocałunek w kałużach łódki z liści odpływają idę stąd dość użalania zmieniam świat wyczytany z kart teraz gdy sny przywołują ciebie jestem blisko obojętny nie czas nie miejsce zapłaczesz wreszcie to nie chwilowa miłość kocham cię przez życie całym sercem które bije w piersiach