wezmę się za siebie w żółty sen posklejam duszę jak dzban gliniany stłuczony w drobne kawałki teraz nic nie mogę głęboki oddech biegną myśli w głowie kłopotem jest dzień jesienny jak dziecko skradam się do okien pochować błędy iść z czołem wysoko patrzą na dłonie ludzkie oczy papieros w palcach żółtych jak liście złota jesień nieznajoma z każdym rokiem inne niepowtarzalne kolory i smaki dziś padało smutno gdy cierpimy