po drugiej stronie lustra

każdego poranka patrzę w lustro po drugiej stronie ta sama twarz z workami pod oczami toczy się życie nie wiem czy piękne możliwe że odbicie żyje własnym rytmem powtarzają że czas wymysłem dla mas łatwiej kontrolować niewolników czas po tamtej stronie ucieka w przeciwnym kierunku kręci dynamo po kole przyszłych dni po drugiej stronie lustra płynie rzeka rozkwita las tętni życie w warstwach tęsknoty kolega z lustra podobny do mnie idzie do roboty rozbity szklany w kilku kawałkach uważaj na drodze ślisko spotykamy się wieczorem przy wspólnej toalecie by zgolić jednakowo zarośnięte brody lecz dzielą nas przeciwne strony z błyskiem w oku wyrażamy siebie mimo szkła pomiędzy nami