stary pomost zawieszony nad wodą nad jej żywiołem pale wbite głęboko w dno drewno kiedyś rosło nim pomostem nazwano je pomiędzy człowiekiem powietrzem wiatrem wodą połączony świat baśni wiele w tym miejscu się działo pierwsze randki używki muzyka taniec pierwsze pocałunki smak zapach niezatarty w pamięci odzywa się czasem gdy bywam za miastem odwiedzam stary pomost czasem w zadumie zatopiony siadam dotykam starych desek patrzę w dal przywołuję wspomnienia dotykam myślami młodzieńczych lat widząc dziewczyny ich włosy wiatr rozwiewał na wszystkie strony słyszę ich niewinny śmiech proste było życie zadowolony inaczej spokojnie płynął dzień