wypalone ziarno piasku na pustyni niedopalony papieros na przystanku im starszy tym bardziej nasiąknięty gąbczasty mokry do szpiku kości miękka galareta z octem sprężysty kieliszek podnosi za kołnierz w szkole szarpali kuter osiadły na mieliźnie okręt nie odpłynie przenika woda życia w skrytych pragnieniach w ciszę gęstych myśli zanurzam spojrzenia widzę więcej nie boję się kolej na przyszłe dni