jestem tutaj stary dom straszy na wzgórzu drzewo samotnie opadły liści radością nie płonie zamykam się w sobie jestem bohaterem walczę ze sobą wielu przyjaciół o fałszywych spojrzeniach obdarty ze złudzeń dzień iluzją powoli podnoszę z ławy papierosa podpalam to co było co przeminęło otwarty na ludzi ściskam ich dłonie wiedzą że do nich przychodzę wiatr w okiennicach zapodział się