płynął czas pośród fal rzeki brzeg łagodny jak stryj wiatr rozwiewał dym znad strzechą krytej chaty Bóg patrzył na krainę gdzie miłość kwitła jak winoroślą kwitną pola mężni wojowie kobiety zacne dorodne dzieci gołębie przy szopie wydziobują okruchy dobrobytu nadchodzą dni zdrady znienacka jak złodziej skradają się miedziany miecz kusza i kij znad rzek nadchodzą z gór znad mórz opuszczeni słabi przypasani pasem ze skóry walczą o prawdę od wieków w obronie sprawiedliwości i praw bożych nie świat jest ważny ważna rodzina ziemia jest nam nadana od Boga człowiek chytry mocny złamał zasady kara będzie równie gorzka jak kłamstwo w ustach bożka pieniążka