buty niewygodne potargane spodnie w pół opasany pasem skórzanym wyruszam w drogę szeroką z prędkością małą być wędrowcem jest zdrowsze od siedzenia w jednym miejscu od siedzenia boli mnie taboret wychodzę po prostu z różnymi myślami pod kapeluszem z małym rondem idę tak mimo zamkniętych oczu mijam różne krainy poznaję ludzi i ich rodziny zakochany w świecie wieść się niesie chowam wspomnienia w sakwie z chlebem każdej nocy umieram by zbudzić się na nowo mój świat jest właśnie taki jaki kierunek ubieram zakłopotany popijam problem wodą