Piszę wiersz Krople atramentowe moczą słowa Linie na papierze kierunkowskazem litery wysychają jedna po drugiej jesienią liście w parku pachną fioletem Nie przeszkadzają bawią kolorem Brakuje słów By wyrazić ból w kilku słowach Napiszę refren by zaśpiewać Masz ładny głos barwą onieśmielony Trącam struny płynie głębiej dźwięk Zanurzam się w przedziale ciszy Cicha ciszej usłysz duszy śpiew Zapisuję na pięciolinii nutę za nutą Kałamarz niebieski oczy dziewczyny Którą kocham na zawsze wiolinowy klucz na ustach szminki smak Wkradł się otwartym oknem Przyjaciel wiatr z powiewem Skradł wiersz i nuty Zapamiętałem tyle że wystarczy Improwizacja przy ognisku