zbawić świat dzisiaj nie kocha mnie nikt jutro zapomną kim byłem zwiędły kwiat płonie na dłoniach stygmaty owijam w szmaty sączy się krew ciemne barwa znaczę ścieżkę ku zbawieniu podziel się jutrem czysty przenikam przez pryzmat kolorami tęczowych spojrzeń kim jestem stygmaty przypominają dziś wstawią kolejny przydrożny krzyż jutro będzie bezpiecznie