świat w bluszczu

oplecione dłońmi włosy głaz dotykają gałązki bluszczu słowa mieszam z kroplami deszczu moczy dni pada dziś rozstanie zawisło w powietrzu pachnie bzem wiatr porwał bociany z końcem sierpnia zdanie pozostało dlaczego podzielił nas czas dlaczego dobrze układało się w ciepłym gnieździe zawsze coś pęka sękiem w drzewie słowa w słojach zwinięte gdzieś na dnie muzyka cicho brzmi skrzydłami malowane powierzchnie eter przestrzeń pomiędzy rozstaniami w sercu bruzdy na duszy nieprzespane noce kolor oczu niebieski dni szare zdjęcia wyblakłe skóra blada znikam na polanie jak echo wśród kniei nie przejmować się będzie dobrze po drugiej stronie lustra starczy miejsca