wolnym krokiem nadchodzi o poranku zwija firanki moczy szyby okrywa płaszczem pada deszcz jak muchy padają głową w dół bo w jaki sposób szarość zaraża duszę swym kolorem liczę krople łez liczę na ciebie bez odpowiedzi w obie strony wychodzę z domu wychodzę z siebie szary prochowiec dźwiga spostrzeżenia na inny świat na marzenia klnę pod nosem narzekam na przystanku miłość ciebie nie ma