w Iraku

umieram nie ma ciebie tutaj z brakiem ciepła słów bez delikatności zdań jak puch ciepła dłoni z bezlitosnym niedostatkiem słodkości z ust czerwieni szminki na policzku mym tak bardzo chce się pić urwane ręce nie mam nóg czuję głód dokucza strach lęk przed drogą nieznaną mówiłaś a ja chodzić uczyłem się w chmurach marzyłem o oczach jak kosmos widziałem głębię oceanów niezbadana dusza jedynie wyczuwam lodowate ciało tak bardzo chce się pić urwane ręce nie mam nóg czuję głód dokucza strach lęk przed drogą nieznaną pamiętam wspólny wyjazd za miasto tam pierwszy raz powiedziałaś kocham nic nie powstrzyma mej miłości szkoda że śmierć psuje wszystko tak bardzo chce się pić urwane ręce nie mam nóg czuję głód dokucza strach lęk przed drogą nieznaną umierać dano mi z plecakiem z karabinem duszno mi ciepło czerwcowe rozpala w Bagdadzie słyszę kroki zaciskam ból ciemno i ten ziąb cisza jak cicho nauczono nie bać się ciszy tak bardzo chce się pić urwane ręce nie mam nóg czuję głód dokucza strach lęk przed drogą nieznaną (koledze kpt,Sławkowi S.)