Kasio upadał nie jeden raz by wstać otrzeć twarz lubił bal bal jego też słuchał Jabony uleciał czas on chciał by nie istnieć by trwać w niebycie niewiadomej słowa leczą kaleczą duszę człowieka jeśli wrażliwość jak słońca przenika cień umierał każdym dniem uleciał czas on chciał by nie istnieć by trwać w niebycie niewiadomej