życie żywi życiem pochłania myśli ciało słabnie gasnący płomień z każdym dniem co raz nas mniej apetyt na miłość która zgubiła sens bycie dobrym trudna rzecz oświecony ten co dużo wie nie liczę lat skradziony czas zawsze powtarzałem że będzie lepiej na stój w miejscu obudź dzień idź prosto nie myśl że sen nie ziści oczekiwań wegetuje w domu na wzgórzu wśród starych lip ptaki budują gniazda kto ich nauczył życie jak sen budzi nas każdym dniem czasem wyrywa nie przesypia