pragnę pić zlizuję zroszone ściany ugięte nogi nie pozwalają wstać padam wokół strzykawki ostatni strzał na głodzie zapadam w sen obdarty z życia nakryty wstydem ulica kocha synów co śnią nie widząc prawdy przechodnie wyciągam dłonie żebrząc o śniadania kęs pogodzony z losem mówię że jest dobrze nigdy gorzej na antypodach wchodzę z trudem po schodach życie pominęło mnie po drodze zdradziłem rodziców zabijając siebie Boże ufam Tobie