załamane spojrzenie twarz smutna niewyraźna za oknem deszcz spod powiek słone wyschnięte morza napełnia tęsknota niegdyś bywało na niebie gwiazd tysiące dziś ani jednej ciebie nie oglądam wspominam chwile dziś nie ma nas nie będzie nigdy więcej złudzenie jak sen pustynna burza jak róża usta spierzchnięte słów nie wydobędziesz wyschła nasza studnia złamany jak prosty kij wierzbowy na którym grywałem zapominam śladów słów nie kojarzę odchodzę w ciszę dziś nie marzę nie zasnę złamane serce czuję wyraźniej głęboki wdech szloch rozrywa płuca kołaczę w drzwi nikt nie otwiera ostatnia próba się nie powiodła nas już nie ma jak wczorajszej rozmowy nadejdzie wiosna zielona beztroska promienna jak zorza wiosną zakwitniesz na nowo moja miłości