żuczek toczy kawał życia po lesie ciemnym jakże ogromnym zielony od spraw ciągle do przodu wrogów napotyka co dnia potyka się o mnie mały deszcz staje się ulewą chroni go tej gaj czasem coś zje lecz niewiele czasem rosa ugasi pragnienie taki los małego wśród swoich duży odważny toczy kawał życia dzieci wyjdą z ukrycia będzie waży dumny jak potężny dzień nie będzie sam w świecie jakże uroczym pójdzie dalej toczyć tak całkiem sam wytoczyć bym chciał swoje dzieci jak żuk zadaje sobie pytanie lecz odpowiedzi szukam nie tu gdzie dzień zagląda zawstydzony