na naszej scenie łoże atłasem wyścielane a my jak dwa gołąbki dzióbki tulimy rozkosznie pełni wdzięku uśmiecnięci w rytmie tańca płyniemy od brzegu do do brzegu bez czasu rachuby tak pomiędzy aktami rozmaitości w słowie kocham po zielonym piekle wędrować...