Smutek jest częścią życia, bez smutku nie doznalibyśmy pełni radości, żółknące liście, odchodzące lato, nieopatrznie rzucone słowo, niosą ze sobą smutek, ale to smutek, który szybko mija, po takim smutku szerzej się uśmiechamy:) Serdecznie pozdrawiam, Marzeno:):)

Pewnie masz rację, Andrzeju... Pozdrawiam :)

jakby nie smutek nie byłoby tu twoich wierszy.człowiek pusty nie pisze.

Feliksie, ,, kogo nie boli , ten nie pisze wierszy, bo i po co...Pisanie wierszy to dla poety uśmierzające tabletki ze słów

bo to zły facet był

:) lepiej się uśmiechać:)