żółto owady i duchy motyle zielony kasztan nabierze brązów jesienią uwolnią się kolory wiatr mgła liście deszcz wytracą barwy do zimy kruki na śniegu znów wiatr zbiorę je wszystkie w abstrakcję obrazu zostaną ze mną
Natura
1 041 wynikówRozbrzmiewa symfonia rosy Pobudzona moją stopą. Coraz głośniejsze dźwięki Ciekawią kolorowe motyle. Tańczą razem ze mną, Nie zważając na pogardę sikorek. Zamykam oczy... I płynę z muzyką.
Zapada noc, cisza wieczoru, ziemia oddycha z ulgą po upalnym dniu, letni deszcz, ziemia oddaje się jego pieszczocie, oddech wiatru, rozmowa drzew, szept trawy, szmer wody w strumieniu, noc, gwiazdy na niebie rozmawiają,…
cóż ja wiem o wsi że brudna ubabrana w błocie i gnoju że podziwiam tych ludzi syzyfowych toczących swój kamień wstydzę się tak jak oni uklęknąć i złożyć pocałunek na ustach strudzonej ziemi szczelnie otulam twarz wst…
ziemio moja rodzinna szumem lasu i zbóż malowana podzielona pasami miedz na pasiak oczekiwania kiedy spojrzeć ze wzgórza to tak jakby gospodyni łowicka na krośnie ciebie utkała z cyklu " Werniksem "
Liście drzew złote promieni potokiem, błękit nieba śnieżnym muśnięty obłokiem, powietrze wypełniające się żarem, rozłożyste dęby cienistym kuszące konarem, falujący jak morze baldachim zieleni, delikatny wietrzyk głas…
dzień wiosenny podobny chłopu rolnemu dźwiga się z rozmiękłych zagonów by z rękoma jeszcze zdrętwiałymi od trudów poprzedniej zorzy przy orce stanąć i za pługiem chodzić mgły jak rozwodnione mleko rozpostarte ponad polami ł…
apetyczny wygląd cudowny zapach niebiański smak rozkosz w ustach i motyle w brzuchu zjedz mnie łapczywie jak pierwszą truskawkę
przykucnęłam raz na łące i oblałam żuczka, a on na to zdziwony - za co ta nauczka ? pośród traw mleczy i kwiatów mam swoje mieszkanie,żyłem sobie tu w spokoju a ty sikasz na nie! Oj mały robaczku w czerwonym kubraczku toby się ni…
przykucnęłam raz na łące i oblałam żuczka, a on na to zdziwony - za co ta nauczka ?pośród traw mleczy i kwiatów mam swoje mieszkanie,żyłem sobie tu w spokoju a ty sikasz na nie! Oj mały robaczku w czerwonym kubraczku toby się nie…
szmaragdowe pachnące morze kosiarz rozpłaszczył u stóp skazując na powolne umieranie wśród żaru słonecznego pogrążają się w nieuchronną agonię miliardy zielonych istnień słońce zabiera im oddech i kolor zielony z lic…
w krzyku morza można usłyszeć jak wiatr – chuligan skowycze na wydmach podrywa z posad piach trawy zaplata w zielone warkocze wieczornym chłodem gładzi lica plaż zmarszczki wygładza spija lepki gorącem południowy ża…
w poranny spokój otulony miękko przeciera zamglone oczy światłością i z mroku nocnego chce przenieść w wyrazistość kształt jesiennych jabłoni światłem wypędza szarość nocy uśpionej w liściach a gałęzie czerwone od jabłek w…
Powietrze ciepła rozkosz zachęca do igraszek rzucić się w falę lata obrazów smukłych i wrażeń ile to traw i płatków szczęśliwych z pory roku brzęczących owadów koncert koncept do nowych zrywów młodości jasnej jak spełnien…
Wolę słońce od deszczu śpiew skowronka od śmiechu burzy wolę niebo pełne gwiazd niż przetkane grubą nicią wolę dawać szczęście niż być na ból obojętną wolę patrzeć na tęczę po burzy bo ma radosny uśmiech od ucha do ucha
co wieczór zmierzch przysiada na rozgrzanym dywanie z wydm by nad odchodzącym dniem zapłakać i pożegnać go błyskiem oczu pełnym wschodzących gwiazd słońce w przedśmiertnej ciszy pogrąża się miękko w falujące morze zakrwa…
Zbieram księżycowy pył, mam sakwę pełna marzeń, do domu nim drogę oznaczę nie licząc swoich wrażeń. leniwie pośród planet skąpany w deszczu Twych słów płaszcz nieba pędzlem maluje podwijam rękawy do snu.
wschodzące słońce pocałowało morenowe wzgórze wypadałoby zamilknąć niekontrolowana radość przy wierzchołkach drzew szeptem odpowiadam sosnowym lasom bryzie Bałtyku latam w balonowej gondoli
przez zęby się cedzi krzepiącym ciepłem płynie nieświeża ekloga kwitną przebiśniegi rozwija się zawilec i paradontoza coś się rodzi coś gnije cieszy oko kokorycz pusta trująca jak usta niczyje
piękne kwiaty jak siedliska zła zbudowane z kielichami nasączonymi fałszywą słodyczą przyciągają do siebie tylko po to by móc kiedyś zawładnąć duszami oszukanych na zawsze
w śnieżnobiałej pościeli leżałaś taka piękna i naga a gdy ręką strząsałaś pył niewidoczny z wrzosu Twego łona wiatr śmiał się gwiżdżąc radośnie w uszy przechodniów wtedy Ty przykrywałaś rumieniec wstydu puchu obłokiem…
Popatrz na ten świat, wyjrzyj przez okno, Spójrz, piękne rośliny tam rosną, Wyjdź na dwór, na dworze pachnie wiosną, Powietrze pachnie już wiosną...
Sam siebie pytam, co mnie tak zaskoczyło. To jej chęć do rozwoju i życia, Bo mały skrawek czasu wstecz, małym nasionkiem było. Teraz wspina się do góry, pragnie dotknąć nieba. Ciągle walczy o przetrwanie, A do bytu, tak nie…
niespodziewanie przyszedł śnieg i obraz namalował pomagał mu w tym tęgi mróz co jakby jakiś kowal uchwycił w cęgi cały świat i począł go od nowa tak jakby wcześniej się ktoś pomylił za dużo dał koloru za dużo miękkich ciepł…