Przewrócone puste krzesło połamało cztery nogi Duszność ściska cię za gardło, oczy śledzą wzór podłogi Pajak biegnie już do kąta, komar bzyka gdzieś nad głową Drzwi zamknięte, usta milczą, nie pozwolą płynąć słowom Zimne ręce, drętwe palce i powoli mgła nadchodzi Przed oczami całe życie już przepływa Styks na łodzi Wtem, zgrzyt jakiś kończy ciszę, kosa kamień ugodziła, chwytasz koło ratunkowe Wracaj do mnie - szepcze miła