dwa słowa na siebie wpadają rosną guzy choć nie czują bólu zmieszały się litery zaskoczone patrzą sobie w oczy jest nadzieja że będzie ich więcej oto tworzy się wiersz ona zamknęła oczy on trzyma ją w ramionach dotyka wargami rzęs unosi powiekę nos zgubił się we włosach piersi czują żar węgli teraz wystarczy ino dmuchać gdy pojawi się czerwień wyjąć kiełbasę naciąć sypnąć solą opieprzyć i wrócić do dmuchania nie przestawać czekać aż zacznie kapać gorąca posoka wtenczas już można przestać a gdyby głód wrócił czynności powtórzyć sezon na grila wkrótce się skończy