żyrandol

widziałem wiatr
co w polu gnał
pokłony biły mu zboża

tuż za nim deszcz
skrzydłami prał
brud wsiąkał w ziemię

wtem złoty grot
jam Jego moc
ryknął w przypływie gniewu
zadudnił w sercach trwogą
w głowach rozniecił ogień


a wierna ziemia w szczodrości nieba
u pana stóp rozpościelona ślub wyszeptała
dopóki jestem dam ci chleba
choćbyś mnie zabił obiecałam