Gdy noc cierpienia słońce przysłania,
Myśl błądzi w cieniu końca.
Nadzieja w Krzyżu ,Jezusa Pana,
Śle jasny sygnał słońca.

Nadzieję chociaż ból już podeptał,
I łzy się kręcą w oku.
Sumienie cicho ,módl się wyszepta,
Bez niej już ani kroku.

Bólu-ty zawsze na drodze stajesz,
Śmierć i kalectwo chojnie rozdajesz.
Po tobie rany cicha istota.

I bez różnicy biedak,król ,rybak.
Miażdżysz chorobą w żelaznych trybach.
Ból,krzywda,żal ,sromota.

Józef Bieniecki