Relikty lata

Zeschnięte kwiaty ,senne w wazonie,

Relikty zeszłego lata.

Wortycz z trawami sterczy w koronie,

Poniżej piękno w kwiatach.



Róże królowe skąpane w tęczy,

Chryzantem liczne grono.

U stóp rumianek bez płatków kłęczy,

Najsłabszą kwiatów stroną.



Zaschnięta w ludziach starości smutna,

Choć się o wiele prosisz,

Bogactwa w sercu nosisz.



Zawsze obecna,nie okrutna.

Zaschnięte piękno z czasem patyny,

Nie odchodż z życia sceny.



Józef Bieniecki