Mali ludzie jak kwiaty,
Z troską, zadbać trzeba.
Jezusowi milusińscy,
Mają uśmiech nieba.

Gdy na łące życia rośnie,
Chwastem nie przerasta,
Kwiatem pięknym ozdabia.
Nie mając nic z chwasta.

Boska możność wielbi Nieba,
Jest Jego ołtarzem.
A pięknie zbudowane,
Ćmi świata miraże.

Niech że wszystkim milusińskim,
Uchylają nieba.
Mają zawsze dwóch rodziców,
Nie zabraknie chleba.

Gwiazdka z nieba - wiara Ojców.
I część ich pamięci.
A Ród wzrośnie bohaterów,
Proroków i święci.

Józef Bieniecki