Dzieci.

Mali ludzie jak kwiaty,

Z troską, zadbać trzeba.

Jezusowi milusińscy,

Mają uśmiech nieba.



Gdy na łące życia rośnie,

Chwastem nie przerasta,

Kwiatem pięknym ozdabia.

Nie mając nic z chwasta.



Boska możność wielbi Nieba,

Jest Jego ołtarzem.

A pięknie zbudowane,

Ćmi świata miraże.



Niech że wszystkim milusińskim,

Uchylają nieba.

Mają zawsze dwóch rodziców,

Nie zabraknie chleba.



Gwiazdka z nieba - wiara Ojców.

I część ich pamięci.

A Ród wzrośnie bohaterów,

Proroków i święci.



Józef Bieniecki