Rogalik.

Dzisiaj chudy jak rogalik,

Na niebie zabłądził,

Biedny, nie ujrzał Marsa,

Źle drogę osądził,

A wsze gwiazdki posnęły,

W czasie pogubione,

W białym ranku utknęły,

Słońcem dnia znużone.



W grzywach chmurek pierzastych,

Chował - nocy szukał,

Rogalikiem spiczastym,

Spoza nich znów kukał.

Snuł się się senny i blady,

Nie wiedzieć gdzie, czemu?

Aż się oczy zamknęły.

Jemu też biednemu.



Samotność czas przykry,

Chęć życia przytłacza.

Wszelkie dobre, złe chęci,

Na wspak przeinacza.

W kącie nieba przykucnął.

Chwilę oczy zmrużył,

A gdy zmierzchem się ocknął,

Drogę swą powtórzył.



Józef Bieniecki