List v

Brzozy płaczą po tobie,tu też wspomnę łozy,
One w płaczu celują,ponad wszystkie brzozy.
Pochylone ku ziemi ,jak przekupne płaczki,
Nie zaznają po tobie spokoju,biedaczki.
Każdy kwiatek,łzą rosy płacze na rabacie,
Rozeżlone me serce,po swojemu płacze.
Wzdycha słowika nocą i każdego ranka,
Wypatruje w dal oczy,na swego kochanka.
Których los połączył,a życie rozdziela,
Staje dniami żałoby ,nad dniami wesela.
Uczuć moim bogactwem już ku tobie lecę,
W słowach ,one obrazy uczuć moich klecę.
Cóż są słowa wśród uczuć,to ino lebioda,
Jak pośród pustyni,piasek albo woda.
Można uzupełnić,trzeba chęci obu,
Jeśli nie ,inna obcja prowadzi do grobu.
Jesteś moim westchnieniem,gdy śpię
kiedy wstaję,
Gdy pracuję ,obiadam,siedzę nad ruczajem.
Myśl każda przy tobie,błądzę po przestrzeniach,
Zamiast ciebie,cóż widzę?Wracają westchnienia.
Niezmordowane serce przyśpiesza,to zwalnia,
Tempo myślom dyktuje,niewolą ogarnia.
Stałem się niewolnikiem, niech tak pozostanie
Sensem każdego życia ,miłość i kochanie.

Józef Bieniecki