Tu...

Tu, kamień pachnie jako chleb,

Jest bliski serca mego.

Po polsku rośnie każde z drzew.

Uśmiecha do każdego.



Przesiąkła skiba polską krwią,

Potem polskiego chłopa.

Na miedzach polskie grusze śpią.

Po polsku stoi szopa.



Pacierz odmierza życia czas.

Kościołów dzwony liczą.

Po polsku bije serce w nas.

Wieki inaczej milczą.



Strumyki szemrzą polski hymn.

Lasów żelazne pułki.

Inaczej piszą wiersza rym.

Po niebie mknąc jaskółki.



Tu, zaciągnięty płacą dług,

Za życia, w wiecznej służbie.

Inaczej słowo mówią Bóg,

Dźwięk grosza drży w jałmużnie.



Tu, Bożej Matki stoi dom,

Na Jasnogórskiej Górze.

W wrogów uderza z nieba grom.

Tu wiara jest przedmurzem.



Nad szachownicą polskich pól.

Kołuje Orzeł Biały.

I żadna z wrogich ciemnych chmur.

Nigdy nie pokonały.



Józef Bieniecki