Ukołysaj.

Wiej, kołysaj myśl żałosną,

Niechaj wiecznie trwa.

Niech pokoleń rady rosną,

Jako dębu drwa.

Biały Orzeł załopoce,

Nad sztandarem zła.

Wypełniwszy sny prorocze,

Wiecznym czasem gna.



Wynagradza winnych karze,

I buduje dom.

Świętych wznosi na ołtarze,

A dla Boga tron.

Dobro sieje, ubogaca,

Pali żywcem chwast.

Niechaj prawem będzie praca,

Ludziom wsi i miast.



Oby żalu prysła bańka,

Kłamstwa pustych mów.

W chorych głowach nie wykluwa,

Gama podłych słów.

Niech historia będzie prawa,

Nie ugorem kat.

Oby naukę nie pobrali,

Bagaż wiecznych strat.



Józef Bieniecki