Uśmiechy wiosny

Nad ruczajem rzędy brzózek,
Rozsiadły pstrokate.
Szmaragdowe łąk półkole,
Wiosna sieje kwiatem.

Radosna i roześmiana,
Świeże szaty wdziała.
Pełnią serca i młodością,
Wszystkich rozkochała.

Słonko warkocz wplata złoty,
W brzeziny gaiku.
Układając włosów sploty,
W bląd włosów promyków.

Kosy w ranku rozkochane,
Już wiemy dlaczego.
Wyśpiewują w niebo głosy,
Ciesząc się z wszystkiego.

Brylantowe krople rosy ,
W łąk tkane kobierce,
W piękno ile Stwórca włożył,
Jakie Wielkie Serce.

Obsypane wiosny bielą,
Dzwoneczki skowronków.
W lazurowym niebie wiszą,
Wydzwaniając w słonku.

Józef Bieniecki