Uśmiechy wiosny

Uśmiechy wiosny



Nad ruczajem rzędy brzózek,

Rozsiadły pstrokate.

Szmaragdowe łąk półkole,

Wiosna sieje kwiatem.



Radosna i roześmiana,

Świeże szaty wdziała.

Pełnią serca i młodością,

Wszystkich rozkochała.



Słonko warkocz wplata złoty,

W brzeziny gaiku.

Układając włosów sploty,

W bląd włosów promyków.



Kosy w ranku rozkochane,

Już wiemy dlaczego.

Wyśpiewują w niebo głosy,

Ciesząc się z wszystkiego.



Brylantowe krople rosy ,

W łąk tkane kobierce,

W piękno ile Stwórca włożył,

Jakie Wielkie Serce.



Obsypane wiosny bielą,

Dzwoneczki skowronków.

W lazurowym niebie wiszą,

Wydzwaniając w słonku.



Józef Bieniecki