Wiosna się skrada,choć listków niewiele,
Żonkile złote cieszą oko pierwsze,
Główki swe chylą słonecznym weselem.
A ja im strofę napisałem wierszem.

Tuż ,tuż tulipan w barwach nie przebiera,
Swą elegancją zawsze klasę trzyma,
Tyle w nim z tęczy, barwnego wesela.
Nigdy się dumą wśród nich nie nadyma.

Wiosna okryła swym zielonym płaszczem,
Swoją młodością zaczeła obnosić,
Rankami wzruszać,łzą jutrzenki rosić.

Łąki i pola,lasy kryją chaszcze.
I tak nadziei sfruneła jutrzenka,
Dla wielu wielka,dla innych maleńka.

Józef Bieniecki