Ziemia przodków.

Zanurz się troszkę w polskiej wiośnie,

Ku ziemi swoich przodków.

I duszy,sercem patrz oczyma,

W Jej dzieje od początku.



W Ziemię Chrobrego,Jagielonów,

Oręże,koni rżenie.

I zygmuntowskie bicie dzwonów,.

Rozbiorów upodlenie.



W niwę pisarzy i poetów.

Reymonta ,Sienkiewicza.

W Krainę Wisły i nad Niemen,

Tadeusz-Mickiewicza.



Na Jasnogórski spojrzyj wzgórek,

Oczyma spojrzyj wiary.

Odwagę synów ,polskich córek,

W Ołtarze ich ofiary.



W Panią w koronie z gwizd dwunastu

Na pielgrzymkowych szlakach.

Dumnego w niebie pośród wielu,

Bo królewskiego ptaka.



Polskich kapliczek wieczne piękno,

Jak oczka-modre miasta.

W polach bitewnych morze krzyży,

W mogiłach las wyrasta.



Wśród nekropolii wiecznej chwały,

Panteon sławnych ludzi.

W Polskę wpatrzeni,Polsce wierni,

Ojczyżnie życie trudził.



Ziemio pachnąca Polskim chlebem,

I w rzeki, mlekiem syte.

Bałtyk kąpiący z polskim niebem,

I Tatry nim przykryte.



Józef Bieniecki