Lekkość stanowczej nierozumnej pochodnej Unoszę co ranek a wieczorem kończę Bliskość z daleka choć czekać nie zwlekam I pora na jedno co drugim się wspiera Ewentualność niezgubna wzmożona siłą głosu Coś chwyta normalność za uszy I znika by pojawić się znów jeszcze raz Estetycznie śmiejąc się do nas obojga Krocząc po zmiennej paraboli i skacząc Łaskocząc pojętność dobrowolnie kwitnąc Yesterday.. Today.. Tomorrow Sometimes I feel that you are very close