Czasem mam ochotę poczekać Jak szeroko płyną horyzonty Nic się wczoraj nie zmieni Wolimy słabość pierwszą radość Krzyczy bez echa echem w głowie Coś puka do drzwi między uszami Skulony człowiek i siła odśrodkowa Płonie lodem gubiąc buty Jutro widzimy się ponownie Nie dam Ci o sobie zapomnieć Tak już jest nieistotnie Ale spróbuje walczyć z lekami Trudno kończyć coś czego nie zacznę Jednakże zamknę oczy i skaczę