brak smaku w sile wieku receptą na chorobę pielęgnacyjnej troski o materiał tykająca forma zaległej katastrofy stoi w kolejce po buty dopasowane do sukni w szpilkach po bagnie lewituje nad myślą fizycznie błądząc pokornie schodząc biała od światła drga w dźwiękach falistej kuli o częstotliwości niższej niż słowa zapadłe troskliwych męczenników bystrych naśladowców swoich lustrzanych odbić wojowników o zapach plastikowych zmysłów