Patrzy na krańce swych źrenic Lustro nie odpowie na trzeźwo Wybija rytm kołyski Ręce delikatnie pociera o twarz Chowając smutek we włosach Szkicuje kolejny sąd absurdu Na łamach fałszywego oskarżenia O brak czułości w sklepie z lalkami Poczuwający się do zakupu rozsądek Przenikliwy wstyd na papierze wartościowym Gdzie uśmiech czeka na wejście w obieg A owoc ukradkiem liczy swe chwile Czeka na kuriera z rozpaczą poleconą Z napisem "Uwaga Szkło"