jestem dzisiaj znowu w drodze ku świetlistej złotej pieśni będę walczył – powiem sobie wierzył marzył ufał pościł na znak świata zwrócę ciało tym co szepczą o poddaniu i przeczytam stare listy co tak milczą o kochaniu bardziej chyba już nie umiem dostrzec serca - bezlitośnie będę więc swoją nadzieją oszukując się nieznośnie ile tylko duszy w ciele tyle marnych postanowień snują moi marzyciele przechadzając się przez ogień ile tylko światła w skroniach niepodzielnej prawdy świętej tyle zmieszczę świata w dłoni po jałmużnę wyciągniętej droga moja zwykle co dnia wiedzie tu i tam prowadząc cichy dialog z wędrującym bym szedł o nic nie pytając