czysta i śnieżnobiała jakby z obłoków cała jesteś ze snu i stali a w koło mali, mali i sama jedna światem ostoją siostrą bratem światłem ciemnością cieniem znajomym okamgnieniem ty wiatr i kat i róża i życiodajna burza co niszczy wskrzesza pali pochód myśli w oddali w nocy zapieką oczy los krzywo się potoczy lecz to nieważne gesty milczeń i słów szelesty