Ostatni raz kiedy patrzyłem za rzekę naszej miłości, widziałem szczęście pisane dużymi literami, I jak rzeka płynąc czas pokazał nasze niewinności, Z bezwzględna obłudą naiwności, Ta plaża słońcem skąpana, wspomnieniami nasączona, jak dusza nadzieją, kocha o nas pamiętać, I tak płynie myśl kochania, Złotem zdobiona, nicią sławetną, Ułudy nieśmiertelność Atropos, Koniec święci nożem koniecznym.