Sto ścieżek w jedną drogę schowałem, Bez mapy ślepnąc od świateł zmierzchu, Biegnę najwolniej jak tylko nogi pozwolą, Chciwie celu horyzont szukałem, A mówili droga prostą jest, Zakręty emocji, skrzyżowania uczuć, Odmęty słabych nadziei, Wbijają nóz w plecy dnia dzisiejszego, Bo kochania nauczony, wiary kapłani, Kłamcy złotą nicią szyjący, Słowa jak wiatr szumią z tyłu głowy, Słowa ułudnej nadziei.