Spotkałem literę, przyszła do mnie sama. Na kolana moje ryjąc się na chama z kocim miaukiem. Tym, że mi świat przesłoniła, nie przejmowała się całkiem. Świat mój na opak został obrócony. Światło dnia zimnego przybrało ciepłe tony. Było szczęście z mchu tkane i ciepła herbata. Było słońce i piękna burza w samym środku lata. Teraz zniknęła z alfabetu mojego. Bolało, gdy odchodziła; nie wiedziała jednego: Gdy zniknęła moja litera podobna do kota, Nie mogę już pisać słowa "M.iłość", Pozostało mi słowo "tęsknota".