w mojej dolinie brzmię głucho korzenie mają splątaną rzeczywistość światło przymyka oczy przekwitłym kwiatom sen wyświetla na żywo obrazy w purpurze i ciemnej zieleni przędzie nici jak ciszę na kołowrotku czasami wyglądam jak lis badam nosem smak wiatru wędruję z księżycem po dachach bladą dłonią zamykam okna kręślę na szybie słowa otuchy