nie potrzebuję ciebie tak jak idealnej kuli dopiero niedawno odkryłem w niej twoje oczy coraz wolniej zapadały się w namiastkę uśmiechu w tylu przestrzeniach trudno odnaleźć siebie pałacami wyczuć zgrubienia otwarte pory szorstki głos odbity od ściany przywołuję ciszę zbuduję z niej kolejne nietrwałe pragnienia